เมื่อวานนัดตาวไปสยามโทรมานัดตั้งแต่เที่ยงฮะ!!! ทีแรกเรา

กะว่าจะไปซัก 5 โมง 6 โมงงี้ไง..ยืนทำใจหน้าประตูห้องแป๊บ

- -" แดดแรงไปป่ะ..แต่ก็นะอุตส่าห์นัดมาไม่เจอกันนานด้วย

เดี๋ยวมันจะน้อยใจเพราะก็เข้าใจว่ามันคงกะไปหาไรกินที่นู่น

กางร่มออกไปแทบเป็นลม..ไปกินราเม็งซักอย่างที่พารากอน

ที่แรกกะว่ามันจะหมดเร๊อ~ น้อยไปสิ!!! ซดกันแทบไม่เหลือ..

เดินไปดูนั่นนี่ที่สยามลองกางเกง (อีก..ได้ข่าวเพิ่งไปกะเจี๊ยบ)

แต่ไม่ได้นะว้อย!!! 555+ เดินดูรองเท้าไม่มีที่อยากได้เลยอ่ะ

มีแต่สูงก็สูงๆ กันไปเลย..สูงไปป่าว..เดินไม่ไหวนะ - -"

ก็รู้สึกว่าไม่ได้ดูไรเยอะนะแต่ดูนากาเพิ่งรู้ว่านาน ไปกินเค้กกัน

ที่วนิลลา..หาร้านไม่เจออีก!!! จากที่ว่าเดินดูของนี่เหนื่อยนะ

เดินหาร้านม่างเหนื่อยกว่าอีกสับไปสับมามันซอยไหนวะเนี่ย

สรุป..ซอยที่ไม่คิดจะเดินเข้าไปแต่แรกอ่ะแหละ..พากันเดินๆ

ตาปรือเข้าร้านไปนั่ง..กว่าจะหาเจอนี่เอาซะง่วงเลยฮะ!!!

กินพายมะนาวกะบลูเบอรี่ชีสเค้ก..อร๊าย ชาร์ทพลังเต็ม!!!

ตาวชวนไปรัชดาต่อเหนื่อยและง่วงและเหนื่อยและง่วง = =

รอรถฟิดฝั่งอีก..ต้องเดินไปรออีกทางระยะทางประมาณครึ่งโล

กลัวเหนือ่ยไม่พอว่างั้นรอรถนานอีก!!! จนคิดว่าหรือรถมัน

จะหมดรอบแล้ววะ..โทรไปหาตาวมันแกะส้มตำกินเรียบร้อย

จนนอนดูทีวีละเรายังไม่ได้ขึ้นรถ!!! ถึงห้องเกือบ 5 ทุ่ม T T

เหมือนจะเป็นไข้อีก..ไม่ 2009 นะแค่หวัดธรมดาๆ - -"

ตอนนี้เรื่องงานก็ดูเหมือนจะลงตัวแล้วนะ..ในระดับแบบเราๆ

อย่างน้อยก็มีคนเห็นความสามารถกันบ้างก็ดีใจแล้ว..หะหะ

:)